همپای جهانگردان ایرانی

توضیحات

سفرنامه‌نویسی در زبان فارسی پیشینه‌ای تابناک و هزارساله دارد. ایرانیان نکته‌سنج و باذوق که از سده‌های دور تاکنون در اقصی نقاط گیتی به سیر و سیاحت پرداخته‌اند، حاصل دیده‌ها و شنیده‌های خویش را در نامه‌هایی زیبا و خواندنی به یادگار بازنهاده‌اند، در این مسافرت هزارساله مسافران ما گوناگونند، از شاعر و حکیم و پزشک و نقاش گرفته تا بازرگان و دانشجو و سیاستمدار و وزیر و فقیه و روزنامه‌نگار و استاد دانشگاه. بنابراین طبیعی است که سفرنامه‌های آنان نیز گوناگون و متنوّع باشد، حتّی در مواردی که مسیر مسافرت یکسان است ره‌آورد سفر همسان نیست چه هرکس دنیا را از دریچه چشم خویش نگریسته است؛ برزگر باران را دیده و گازُر آفتاب را.
این کتاب در دو بخش و چهارده فصل نوشته شده، بخش اول کتاب بیشتر به مسائل کلی سفرنامه‌نویسی اختصاص یافته و در بخش دوم، سفرنامه‌ها از لحاظ موضوعی دسته‌بندی شده و از جهات گوناگون به نقد و تحلیل هر سفرنامه پرداخته شده‌است. در گفتار پایانی مشخصات سفرنامه خوب برشمرده شده و برای آنان که در آینده می‌خواهند سفرنامه بنویسند ارائه طریق شده است.
جذّابیت سفرنامه‌ها برای بسیاری از خوانندگان، از ادبیات داستانی بیشتر است، چه فضای گفتگوها در سفرنامه‌ها از داستانها واقعی‌تر است، به دلیل همین جذّابیت است که برخی از داستان‌نویسان، قصّه‌های خویش را همچون ماجرایی سفرگونه نوشته‌اند. علاوه بر آن، با توجّه به فناوری‌های نوین، بسیاری از سفرنامه‌ها به کار ساختن نمایشنامه و فیلم سینمایی نیز می‌آید.